mércores, 13 de agosto de 2014

Andar primeiro de río

Este é un dos libros adicados ó río que pasa pola beira da nosa escola ,  aínda que, na opinión de moitos, tristemente canalizado, no noso tramo, o urbano. Por estes lares chamábanlle río da Estación, río de Campolongo, río Menexo, río da "Tablada" .... e tamén río dos Gafos ou Ghafos, que vén sendo este o nome máis usado por esta zona  do río.
O libro témolo na biblioteca do cole, donado pola Asociación Vaipolorío, para lecer de todos os que queiran coñecer o Patrimonio Inmaterial que nel se desenvolveu ó longo de moitos séculos. Nel atópanse a toponimia, as cantigas, os refráns, as adiviñas e a fraseoloxía que xurdiu coa auga que flúe dende o Mato da Xesteira, onde nace o río, e cos "reghatos" que o alimentan ó longo do seu  curso.

A presentación do libro pódese ver no blogue do autor (Calros Solla)

Outro dos libros da Asociación Vaipolorío, é o "Poema Río Gafos"


domingo, 13 de abril de 2014

Aleluia - Oxalis corniculata


Sin: Trevo acedo,  acedeira, pan de cuco ...
C; acedera, pan de cuclillo
A primeira foto está sacada no xardín particular que hai en Alcalde Hevia, na casa máis antiga que hai nesta zona (Enfronte os colectores na foto da ligazón, á dereita da foto).
Tamén chamada   "Bella Durmiente"  (sleeping beauty).

Ver Herba da maldición  (Oxalis latifolia)

Cáncaro - "Primulas" , Merendiñas, Panqueixo

Tamén:  cáncaros ., ou cáncere, cangro 

Chámanse Primaveras por se as primeiras flores que aparecen na primavera (un pouco antes) e   merendiñas  porque xa se pode cando elas están xa se pode ir a merendar por aí. Están consideradas tamén flores ou plantas nemorais.
Como se pode ver as cores poden variar (brancas, amarelas, ....


Pasados tales trafegos,
acha redonda campía
bordada de chuchameles
cáncaros e margaridas;
no medio do prado verde
unha choza que fascina;
branco lique nas paredes,
encol do teito, carriza,
e un longo fío de fume
que no ceo se espreguiza.

Xoán Babarro: Roldán e as tres princesas de Libredón

Ver o Asubío de Merendiñas

Abutilóns


O Abutilon é un gran xénero de plantas dicotiledóneas orixinarias de rexións tropicais e subtropicais húmidas da familia Malvaceae, agrupa a 576 especies diferentes, mais destas só 220 son aceptadas. A primeira foto é parede-muro que temos no CEP Campolongo.  A segunda é no Paseo Valle Inclán  



Ver Abutilon_megapotamicum

Xazmin - Jasminum

                                                                              Ver ficha

Jasminum polyanthum- Xazmin  No muro da nosa escola, en fronte a porta principal, temos a esta planta trepadora, logo tamén se pode atopar no Paseo Valle Inclán, por riba do río "Ghafos" (parte canalizada en Campolongo). Exactamente na gardería que ten nesta zona a Xunta de Galicia.   A palabra xazmín significa "Agasalllo de Deus".  Co esta flor, no sur ,  fanse biznagas.
Ademais da súa beleza e o seu perfume, dise que as biznagas serven para espantar ós mosquitos nas noites de verán. A biznaga é un dos símbolos populares da Costa do Sol. Dicir que hai varios tipos, as que temos neste paseo teñen un arrecendo un pouco  forte e raro. Hai outras con un olor máis agradable.  
Na segunda foto, debaixo dos xazmín hai unha especie de abutilón.
Ver a flor e a folla 

mércores, 19 de marzo de 2014

Dracaeba cinnabari

“Dragon blood" ou   "Sangue de dragón" (Dracaena cinnabari). Nomeado así pola   súa resina vermella escura, coñecida como "sangue de dragón". El  medra só no arquipélago Socotra preto de 240 quilómetros ao leste do Corno de África. Socotra ten sido descrito como o lugar máis mirando alien-na Terra e é considerada a xoia da biodiversidade no Mar de Arabia. Cerca dun terzo das especies de plantas de Socotra  non son encontradas en ningún outro lugar na Terra. O nome de Socotra deriva dun nome sánscrito, que significa "A Illa da Felicidade".

Máis árbores desta illa