Veixela - Wiegela florida

Folla e flor  

Veixela en Alcalde Hevia (Po)

Ver ficha na páxina do Concello

Nandinas

Flor

Froito

Cotoneaster

Mimosa - Dionaea Ellis

Mirto - Myrtus Communis

Sabugueiro / Bieteiro / Sagugo /Sango / Pau viranodiro - Sambucus Nigra

Leptospermo

Dous traballos feitos para Pontenciencia durante o curso 2014-15

Rafiolepis - Manzanillo - Raphiolepis indica

En moitos parques utlizanse arbustos decorativos, normalmente polas súas flores. Este que vemos aquí tamén se atopa en Campolongo. Agora mesmo temos un  na rúa Alcalde Hevia, nos xardíns que inician a curva con Iglesias Vilarelle. 

A Rhaphiolepis (sen. Raphiolepis Lindl.) é un xénero de 15 especies de arbustos perennes ou pequenas árbores pertencentes á familia Rosaceae, nativo das rexións mornas e subtropicais deste e sueste de Asia, dende o sur de Xapón, sur de Corea e sur de China ata Thailandia e Vietnam. .  As especies varían de tamaño, soamente algúns alcanzan 1-1.5 metros de altura, mentres que R. ferruginea pode alcanzar os 10 m. As follas son alternas, coriáceas, simples e de cor verde escuro con 3-9 cm de lonxitude, coas marxes enteiras ou dentados. As flores son brancas ou rosadas con 1-2 cm de diámetro, producíndose en pequenos ou grandes corimbos. Os froitos son como pequenas mazás de 2 cm de diámetro de cor púrpura escura a negro que contén unha soa semente (poriso tamén se lle chama "Manzanillo". Pódense comer unh

a vez cocidos. Tamén se fan marmeladas.

Vimbia - Vimbieira - Salix viminalis

Trompeteiro / Planta das trompetas - Brugmansia x cándida

Abelia - Abelia x grandiflora,

A Camelia

Camelio do CEP Campolongo.

Máis sobre a Camelia en Camelilongo

Loureiro

O Hibisco

      Hibisco no Parque de Campolongo

Tres traballos con presentacións e fichas sobre Hibisco

Mirtilo da Nova Zelanda - Eugenia myrtiflora

Fotos polo Paseo de Valle Inclán, por enriba do río Ghafos canalizado, Pontevedra. No xardín do escola infantil da Xunta de Galicia.

A Eugenia myrtifolia da família das mirtaceae, é orixinária da Nova Zelanda. O nome vulgar, na Nova Zelanda é mirtilo vermelho. É unha planta que agora aparece facilmente como ornamental nos viveiristas. Aguanta moi ben o Inverno . O froito é comestível con unha textura esponxosa e con un sabor saboroso. É usado para facer compotas e doces. 

O melro (turdus merula), aprecia bastante os froitos.

Consultado na wikipedia e tamén Un amador da natureza

Cotoneáster -

Información na wikipedia