1º Paseo polo río Gafos para coñecelo un pouco (2º A)

Fonte dos pasais

Na zona do Gorgullón. Final do noso tramo

De volva coas plantas

Medindo a profundidade do río

Con ánades polo río

Con un colar de vimbia

Malvas

Con estraloque na man

Despois de coñecer as árbores da Escola e un pouco  as do Parque  de Campolongo (roteiro das Camelias , roteiro dos Magnolios ) , hoxe tocou andar un pouco polo río Gafos para ver o que por alí atopabamos.  Foron moitas cousas, algunhas plantas clasificámolas co nome de "Herbas de San Xoán" (Velas en Ríos Galegos) .  Recollimos unha mostra dalgunhas para facer un pequeno herbario con elas: Malva, Fento Macho, Loureiro, Sabugueiro, Estraloque ..Se cadra igual facemos tamén o coñecido "Cacho". As outras que tamén atopamos,  meterémolas tamén nun Herbario que intentaremos facer: carballo, ameneiro, salgueiro, ruscus, acacias, herba de namorar, celidonia (a que pinta)....    Aproveitamos  tamén para medir o ancho do río dentro da nosa zona de estudo, foron 7 metros,  e a profundidade de auga nese momento, era  38 cm. Cando midamos a velocidade da auga polo río axiña saberemos o caudal do río: cantidade de litros que pasan por segundo por unha zona do río.
Ver máis fotos

As sete Herbas de San Xoán

Sete herbas ao resío, deixadas a macerar en auga de sete fontes nun cacho. Son case sempre plantas aromáticas e medicinais cunha distribución e dispoñibilidade non xeneralizada por todos os ecosistemas de Galicia, polo que a elección varía segundo o lugar. Un mínimo de sete, polo que facemos unha escolma das máis comúns " : codeso, estalote,  fento macho, fiuncho, herba das feridas, malva, romeu,   (Ver as sete  xuntas) 

 Outras que non tamén se utilizan dependo do lugar : o mexacán, a macela, a hortensia, o allo, o ourego, o loureiro, o velenoso trobisco ou matapulgas, as árbores amieiro, carballo e castiñeiro ou as follas das canas, laranxeiras, figueiras ou noceiras.  Máis na wikipedia

Pan de queixo - Pontecilla erectus

  Sacada do blog "Defende o Monte Picudo"

Na procura da "Orella de rato" - Myosotis discolor

Maceira xaponesa péndula - Malus floribunda ‘Pendula’

No Parque de Campolongo, pola rúa Iglesias Vilarelle, preto das mesas que hai para xogar ó "Tenis de mesa"

Forsithia no Parque de Campolongo

A Forsythia é un xénero dedicado a William Forsyth, o xardineiro do rei Jorge III de Inglaterra, falecido no ano 1804. Este tamén foi membro fundador da Horticultural Society máis antiga. A Forsythia comprende seis especies, cinco delas orixinarias de Asia e unha de Europa. Trátase de arbustos de folla caduca, de distintas formas e tamaños, pois neste xénero pódense atopar arbustos tapizantes e ananos e outros de porte ergueito que superan os 3-4 m de altura.

Sabes a cor do colector?

Paseando coas camelias de Campolongo

C. japonica

C. reticulata

C. japonica

C. japonica "Alba Plena"

Aquí temos algúns dos exemplares que vimos na 3º saida do Proxecto Ríos co alumnado de 2ºA. A primeira dentro do cole , unha das xapónicas máis bonitas que temos. A segunda pola dereita é unha reticulata que temos preto da igrexa de San Xosé no Parque de Campolongo, logo temos dúas máis xapónicas, das que sabemos que a segunda é coñecida por "Alba Plena". Todas elas están dentro da contorna do noso río "Ghafos".

Magnolios coa flor en febreiro

 Na rúa Alcalde Hevia de Pontevedra. As pequenas son o tipo " M. Estrelata". A grande é unha "M. Soulanxeana". Artigo relacionado

Libro catálogo de Árbores Senlleiras (Roteiro)

Tríptico do Pazo de Lourizán

Catálogo do Pazo de Lourizán

Efectos do "Tren candadiense"

 Xunto cos Cedros do Himalaia, , un dos "Trens canadienses que pasou este inverno" polas nosas terras, fixo que algún cedro, unha tulipa e outras árbores desapareceran na nosa flora en Campolongo. Algunhas podíanse recuperar por que non cairon de todo, pero non houbo moito interés en facer as cousas ben e manter estas árbores que estaban a facer un bonito xardín botánico no Parque de Campolongo.  Xunto as estas, non sabemos por qué, un curioso érvedo que estaba na entrada do Parque do Cogumelo tamén o cortaron. Quen deu a orde de semexante barbaridade?

Roteiro dos Magnolios no Parque de Campolongo pola parte urbana do Río Gafos

Magnolio Liliflora

Magnolio Soulanxeana

Magnolio Estrelata

Liliflora

Despois da desfeita estes días do "Tren Canadiense", o alumnado de 2ºA do CEP Campolongo, inmerso no Proxecto Ríos, fixo unha saída case primaveral, neste mes de febreiro, que  lle chamamos o  "Roteiro dos Magnolios" . Quedounos por facer unha foto co  "Magnolio Grandiflora"  , pero  sí o fixemos cos  que estaban coa flor, o  "Liliflora", o "Estrelata" e o "Magnolio Soulanxeana", tal e como vemos nas imaxes.  Todos estos están na beira do río na zona canalizada, no Parque de Campolongo.  Aproveiamos o roteiro para ver, tamén coa flor neste tempo de inverno,  algúns dos camelios e  unha árbore non moi común polas nosas terra o "Marmeleiro xaponés". Para rematar, como estaba co froito,  algúns xa en descomposición, ollamos preto da nosa escola  un curioso "Mirtilo de Nova Zelanda".     Ver máis fotos - Máis dos mesmos Magnolios

Calendario do Proxecto Ríos coas actividades programadas

No calendario que nos mandaron veñen as actividades programadas cada mes durante todo o curso. En Febreiro xa tivemos o  día 2, "Días internacional dos humedais", e tamén  a "Presentación do informe do estado dos ríos".

Paulownia tormentosa / Kiri ou Árbore Emperatriz

A loita contra a desertificación e o ambio climático podería ter un gran aliado na propia natureza. Segundo podemos ler en «O blogue verde», existe unha planta capaz de crecer en terras nas que ningunha outra especie podería sobrevivir, achegándolle ademais toda clase de nutrientes que a transforman nun chan fértil.

Esta árbore tan excepcional é a Paulownia tormentosa, coñecido como kiri ou árbore emperatriz. Cunha altura de ata 27 metros e grandes follas e vistosas flores, o kiri popularizouse como planta ornamental en Xapón, desde onde se estendeu a Europa no século XIX.

Entre as súas características destaca a súa capacidade para resistir a agresións extremas, como o lume, xa que pode rexenerar as súas raíces e vasos de crecemento de forma rápida mesmo en terreos case estériles. Por iso, adoita utilizarse como «planta pioneira» en chans pouco fértiles posto que as súas follas, ricas en nitróxeno, achegan nutrientes ao chan ao descompoñerse, mentres que as súas raíces preveñen a erosión.

Ademais, absorbe dez veces máis dióxido de carbono que calquera outro árbore e emite grandes cantidades de osíxeno, o que o converte nun aliado con gran potencial para loitar contra o cambio climático. Con estes credenciais, en 2008 iniciouse en Texas un proxecto denominado The Kiri Tree Revolution, co obxectivo de plantar un millón destas árbores para purificar o contaminado chan deste estado norteamericano e lograr que volva ser apto para o crecemento de especies vexetais.

Se a experiencia prospera, a árbore máis resistente do mundo podería axudar a recuperar moitos recunchos do noso cada vez máis deteriorado planeta.

Follas dalgunhas árbores

Cedros do Himalaia das Palmeiras de Pontevedra despois dun temporal

Na noite do 3 de febreiro de 2017 un "Tren canadiense" (Borrascas seguidas) rachou unhas cantas polas destas árbores senlleiras de Pontevedra.